آينده نزديك و دور خواهد بود . از آيه فوق به خوبى برمىآيد كه اين عمل زشت ، از نظر تاريخى به قوم لوط منتهى مىشود كه مردمى بودند ثروتمند و مرفه و شهوتران و هواپرست كه شرح آن را در ذيل سوره هايى كه در بالا اشاره كرديم به خواست خدا خواهيم داد . در آيه بعد گناهى را كه در آيه قبل به طور سربسته ذكر شده بود ، تشريح مىكند و مىگويد : « شما از روى شهوت به سراغ مردان مىرويد ، و از زنان صرف نظر مىكنيد » ( * ( إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ ) * ) . چه انحرافى از اين بدتر و بالاتر كه وسيله توليد نسل را كه آميزش زن و مرد است و خداوند آن را به طور غريزى در هر انسانى قرار داده ، رها كنند ، و سراغ « جنس موافق » بروند كارى كه اصولا بر خلاف فطرت و ساختمان طبيعى جسم و روح انسان و غريزه تحريف نايافته او است و نتيجه اش عقيم ماندن هدف آميزش جنسى است ، و به تعبير ديگر ، تنها اثرش يك اشباع كاذب جنسى و از بين بردن هدف اصلى يعنى ادامه نسل بشر مىباشد ، و در پايان آيه به عنوان تاكيد مىگويد : « شما جمعيت اسرافكاريد » يعنى از حدود الهى قدم بيرون گذارده و در سنگلاخ انحراف و تجاوز از مرز فطرت سرگردان شده‌ايد ( * ( بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ) * ) . ممكن است اين جمله اشاره به آن باشد كه آنها نه تنها در مورد غريزه جنسى راه اسراف را مىپيمودند ، بلكه در همه چيز و همه كار گرفتار چنين انحراف و زياده روى بودند . جالب توجه اينكه آيه نخست ، مطلب را به طور سربسته ، و آيه دوم به وضوح بيان مىكند ، و اين يكى از فنون بلاغت براى بيان مسائل مهم مىباشد ، هر گاه كسى كار بسيار بدى انجام دهد ، سرپرست آگاه و بيدارش براى اهميت موضوع به او مىگويد تو گناه بزرگى انجام داده اى ! و هر چه مىگويد : چه